Madde 22.1
Yasal yeminler, dini ibadetin birer parçasıdırlar. Uygun durumlarda imanlılar resmi bir şekilde yemin edebilir ve Tanrı’yı, beyanlarının veya sözlerinin doğru olduğuna dair şahit olarak gösterebilir ve Tanrı’nın onları, …
Madde 22.2
İnsanların üzerine ant içebilecekleri yegâne isim Tanrı’nın ismidir ve Tanrı’nın ismi kutsal korku ve hürmetle kullanılmalıdır. Bu nedenle, Tanrı’nın yüce ve güçlü ismi üzerine boş yere veya düşüncesizce ant içmek ya da …
Madde 22.3
Yemin eden kişi, ettiği yeminin öneminin ciddiyetini tümüyle kavramalıdır ve böylelikle yalnızca kesinlikle doğru olduğuna ikna olduğu şey hakkında yemin etmelidir. Hiç kimse doğru ve adil, doğru olduğuna inandığı bir şe…
Madde 22.4
Yemin, yalın ve anlam içeren sözler kullanılarak edilmelidir ve herhangi bir kelime oyunu veya gizli amaç içermemelidir. Hiç kimseyi günaha yükümlü kılmamalıdır; ancak günahlı olmayan bir şey hakkında yemin edildiği zama…
Madde 22.5
Adak adamak, yemine benzerdir ve aynı dini özenle ve benzer sadakatle yerine getirilmelidir.
Madde 22.6
Adak, hiçbir yaratığa değil, ancak yalnızca Tanrı’ya adanmamalıdır. Adağın kabul olunması için gönüllü olarak, imanla ve yükümlülük şuuruyla, Tanrı’nın gösterdiği merhamete minnettar olma adına veya istediğimiz şeyi aldı…
Madde 22.7
Hiç kimse, Tanrı'nın Sözünde yasaklanmış bir şeyi, emredilmiş bir şeyi yerine getirmesini engelleyecek bir şeyi, kendi gücü dahilinde olmayan bir şeyi ya da Tanrı'nın yapacağı kesin olmayan herhangi bir şeyi yerine getir…