Madde 7.1
Tanrı ile yaratılmış olanlar arasındaki mesafe o kadar büyük ki, akıl sahibi yaratıklar yaratıcıları olarak Tanrı'ya itaat borçlu olsalar da Tanrı'nın antlaşma aracılığıyla ifade etmekten hoşnut olduğu karşılıksız lütfu …
Madde 7.2
İnsanla yapılan ilk antlaşma, mükemmel ve kişisel itaat şartıyla Adem'e ve onun aracılığıyla da tüm soyuna yaşam vaat edilen işler antlaşmasıydı.
Madde 7.3
Düşüş sonucu, insan kendisini antlaşma şartları altında yaşayamayacak duruma getirdi ve böylelikle Rab ikinci bir antlaşma olan lütuf antlaşmasını yaptı. Bu lütuf antlaşmasında Tanrı, İsa Mesih aracılığıyla günahkarlara …
Madde 7.4
Bu lütuf akdi Kutsal Yazılarda antlaşma olarak belirtilmiştir ve İsa Mesih’in ölümüne, mirasçı oluşuna, sonsuz mirasa ve bu mirasın kapsadığı her şeye ilişkin olarak kullanılmaktadır.
Madde 7.5
Bu antlaşma yasa ve müjde dönemlerinde farklı biçimlerde uygulanmıştır. Lütuf antlaşması, yasa altında vaatler, peygamberlikler, kurbanlar, sünnet, fısıh kuzusu ve Yahudi halkına verilmiş diğer türlü kurallarla uygulanmı…
Madde 7.6
Mesih'in özünün sergilendiği Müjde döneminde, bu antlaşmanın törenleri Kelamın vaaz edilmesi, Vaftiz ve Rab'bin Sofrası Sakramentleri'nin uygulanmasıdır; bunların sayısı daha az ve daha basit olmasına ve daha az görkemli…