Madde 19.1
Tanrı, Adem’e işler antlaşması olarak bir yasa verdi ve hem Adem’den hem de onun neslinin tümünden bu yasaya bireysel bir şekilde, tamamen, daima ve sağlayışlarına uygun biçimde itaat etmelerini buyurdu. Yasanın yerine g…
Madde 19.2
Bu yasa, Adem’in düşüşünden sonra da mükemmel bir doğruluk kanunu olmaya devam etti ve bu haliyle Tanrı tarafından Sina Dağında On Emir olarak, iki tablete yazılı bir biçimde verildi; ilk dört emir Tanrı'ya karşı yükümlü…
Madde 19.3
Genel olarak ahlaki yasa olarak adlandırılan bu yasanın yanı sıra, Tanrı, İsrail halkına, henüz büyümekte olan bir Kilise olarak, Mesih'i önceden bildiren, O'nun lütuflarını, eylemlerini, acılarını ve sağlayacağı faydala…
Madde 19.4
Tanrı, ayrıca siyasi bir yapı olan İsraillilere hukuki yasalar da vermiştir. Bu yasalar o halkın devletiyle birlikte sona ermişlerdir ve şimdi, genel hakkaniyeti haricinde hiç kimseyi yükümlü kılmamaktadırlar.
Madde 19.5
Ahlaki yasa ise hem aklanmış hem aklanmamış olan herkesi – yalnızca içeriği bakımından değil, ancak onu veren Tanrı’nın, Yaratanın yetkisine olan ilişki bakımından – sonsuza dek yasaya tabi kılar. Müjdede Mesih hiçbir şe…
Madde 19.6
Gerçek imanlılar işler antlaşması çerçevesinde yasa yoluyla aklanmadıklarına ve hüküm giymemelerine rağmen, yasa yine de hem onlar hem de başkaları için faydalıdır. Hayat kanunu olarak yasa, Tanrı’nın iradesi ve üzerleri…
Madde 19.7
Yasanın bu işlevlerinin hiçbiri müjdenin lütfuna aykırı değildir. Tersine, müjdenin lütfuyla hoş bir uyum içerisindedirler; Mesih'in Ruhu, Tanrı'nın yasada açıklanan isteğinin yapılmasını talep ettiği şeyi özgürce ve sev…