Madde 29.1
Rabbimiz İsa, ihanete uğradığı gece, bedeni ve kanı olan sakramenti yürürlüğe koydu ve buna Rabbin Sofrası adını verdi, öyle ki dünyanın sonuna dek ölümünde kendini feda etmesinin sürekli olarak Kilise tarafından hatırla…
Madde 29.2
Bu sakramentte Mesih, Babasına sunulmadığı gibi dirilerin veya ölülerin günahlarının bağışlanması uğruna herhangi bir gerçek kurban sunulmuş olmaz. Bu sakrament, Mesih’in kendisini ilk ve son olarak Çarmıhta sunup, yine …
Madde 29.3
Bu sakramentte Rab İsa, halka uygulamayla ilgili sözü ilan etsinler, ekmek ve şarap için dua ve kutsamayı yapsınlar ve böylelikle sıradan kullanımdan kutsal amaca ayırsınlar ve ekmeği bölüp şarabı hem kendilerine hem de …
Madde 29.4
Gizli kutsal ayinler düzenlemek veya bu sakramenti yalnız başına rahipten veya başka birisinden almak, kâseyi halka vermemek, sakrament unsurlarına ibadet etmek veya onları yüceltmek ya da tapınılması için cemaat arasınd…
Madde 29.5
Mesih tarafından emredilen kullanımlardan usulüne uygun olarak ayrılmış bu sakramentin dışsal unsurları, O’nun gerçekten çarmıha gerilmesiyle ancak yalnızca sakramental olarak, kimi zaman temsil ettikleri şeylerin isimle…
Madde 29.6
Rahibin takdisi sonucu veya herhangi başka bir araçla, ekmeğin ve şarabın özündeki değişimle Mesih’in bedenine ve kanına dönüştüğünü savunan öğreti (genellikle “özdönüşüm” olarak bilinir), yalnızca Kutsal Yazılara değil,…
Madde 29.7
Sakramentin gözle görülebilir unsurlarının paydaşı olup layığınca alanlar, aynı zamanda içsel olarak imanla ve çarmıha gerilmiş olan Mesih’i ve O’nun ölümündeki tüm bereketleriyle, gerçekte bedensel ve fiziksel olarak de…
Madde 29.8
Bilgisiz ve kötü insanlar bu sakramentin dışsal unsurlarını alabilmiş olsalar da bu unsurlarda simgelenen şeyleri almazlar. Uygunsuz bir şekilde bu sakramente yaklaşanlar, Rabbin bedenine ve kanına karşı suç işlemiş olur…